గ్రంథాలయం

జపాన్ లోని ఒక చిన్న కుగ్రామం. అక్కడ ఒక సైకిల్ రిపేర్ షాపు. ఆ షాపులో ఒక చిన్న పిల్లోడు... ఒళ్లంతా గ్రీజు, మొహమంతా నల్లటి నూనె మరకలు. లోకం అతన్ని చూసి మురికి పిల్లోడు అని ఈసడించుకుంది. కానీ ఆ పిల్లోడికి మాత్రం యంత్రాల శబ్దం సంగీతంలా వినిపించేది. అతని పేరు సోయిచిరో హోండా. హోండాకి చదువు అబ్బలేదు. స్కూల్ కి వెళ్తే పుస్తకాలు శత్రువుల్లా కనిపించేవి. కానీ ఒక ఇంజిన్ కనిపిస్తే చాలు, అతని కళ్లు అగ్ని కణికల్లా మెరిసేవి. 15 ఏళ్ల వయసులో ఊరు వదిలేసి టోక్యో వెళ్ళాడు. అక్కడ ఒక గ్యారేజీలో పనికి చేరాడు. వాడు పనివాడు కాదు, యంత్రాలతో యుద్ధం చేసే సైనికుడు. తిండి లేదు, నిద్ర లేదు... కేవలం యంత్రాలు, వాటి విడిభాగాలు! --------------------- హోండాకి ఒక పిచ్చి ఉండేది... అదే 'పిస్టన్ రింగ్స్' తయారు చేయడం. తన దగ్గర ఉన్న డబ్బుని ఆ ప్రాజెక్ట్ మీద పెట్టాడు. తన భార్య దగ్గర ఉన్న బంగారాన్ని కూడా అమ్మేశాడు. గాలిని తిన్నాడు, నీళ్లు తాగి పడుకున్నాడు. రాత్రింబవళ్లు కష్టపడి పిస్టన్ రింగ్స్ తయారు చేసి, అప్పటికే దిగ్గజమైన 'టయోటా' కంపెనీకి పంపాడు. కానీ విధి వెక్కిరించింది! టయోటా ఇంజనీర్లు ఆ రింగ్స్ చూసి నవ్...

మార్వాడ దేశం లో ఒకప్పుడు ఉన్న ‘కర్మాబాయి’ అనే మహిళ పూరీ జగన్నాథ స్వామి కి మహాభక్తురాలు. ఆమె తన ఐహికమైన బరువుబాధ్యతలు అన్నీ తీరిన తర్వాత పూరీ జగన్నాథ స్వామి క్షేత్రానికి వచ్చి అక్కడే స్థిరనివాసం ఏర్పరుచుకుని ఉండిపోయింది. నిత్యం స్వామివారి సేవలో నిమగ్నమై పోయేది. ప్రతిరోజూ ఆమె నిద్రలేచి కాలకృత్యాలు అన్నీ తీర్చుకోవడమే ఆలస్యం, అల్లం, ఇంగువ, మరికొన్ని దినుసులతో నెయ్యి, కలిపి చేసే కిచిడీ అనే వంటకాన్ని చేసి స్వామికి నివేదించి దానిని యధాతథంగా ఆలయానికి పంపేది. అక్కడకూడా నివేదనమయ్యాక అర్చకులిచ్చిన ప్రసాదాన్ని ఇంటికి తెచ్చుకుని తినేది. క్రమక్రంగా ఆ జగన్నాథుడికి ఆ కిచిడి ఇష్టభోగమయిపోయింది. ముందస్తుగా కర్మాబాయి పంపిన కిచిడీ పూర్తికానిదే మిగిలిన భోగాలేవీ సక్రమంగా అమరేవి కావు. మెల్లమెల్లగా ఆ రహస్యాన్ని గమనించిన ఆచార్యులు, అర్చకులు స్వామి ఇష్టప్రకారమే నివేదనను కొనసాగించేవారు. అనతికాలంలోనే ఈ కర్మాబాయి భక్తి గురించి అందరూ గుర్తించసాగారు. ఆ రోజుల్లో జగన్నాథుడికి ఒక బైరాగి గొప్ప భక్తికలవాడు ఉండేవాడు. ఈ బైరాగి పిలిచిన వెంబడే స్వామి పలుకుతాడు అని ప్రతీతి. అటువంటి భక్తుడైన ఆ బైరాగి కర్మాబాయి గురిం...

👨‍👦 తండ్రీ–కొడుకులు మేడపైకి ఎక్కి గాలిపటం ఎగరేస్తున్నారు. 🪁 గాలిపటాన్ని ఎలా ఎగరేయాలో తండ్రి కొడుక్కి ఓపికగా నేర్పిస్తున్నాడు. 🪁 గాలిపటం బాగా ఎత్తుకు వెళ్లాక 🧵 దారాన్ని కొడుకు చేతికి అందించాడు తండ్రి. 😊 కొడుకు ముఖం ఆనందంతో వెలిగిపోయింది. ❤️ ఆ వెలుగులో తండ్రి మనసు ఉప్పొంగిపోయింది. కొంతసేపు దారం పట్టుకున్నాక, 🤔 కొడుకు తండ్రిని అడిగాడు – 👉 “నాన్నా… దారంతో పట్టి ఉంచితేనే గాలిపటం అంత ఎత్తుకు ఎగిరింది! దారాన్ని తెంపేస్తే ఇంకా ఎత్తుకు ఎగిరిపోతుంది కదా?” 😄 తండ్రి నవ్వాడు. 👉 “దారాన్ని తెంపేద్దామా మరి?” అని అడిగాడు. 🤩 “తెంపేద్దాం నాన్నా!” అన్నాడు కొడుకు ఉత్సాహంగా. ✂️ ఇద్దరూ కలిసి దారాన్ని తెంపేశారు. 👉 “టప్” మని దారం తెగగానే 🪁 గాలిపటం క్షణం పాటు ఇంకా పైకి ఎగిరింది… 😟 కానీ వెంటనే దారి తప్పి అటూ ఇటూ కొట్టుకుంటూ ⬇️ కిందికి పడిపోవడం మొదలుపెట్టింది. 🏠 చివరికి ఎవరో మేడపై కూలిపోయింది. 😢 “ఇలా ఎందుకు జరిగింది నాన్నా?” అని అడిగాడు కొడుకు. నిరుత్సాహంతో తండ్రివైపు చూసాడు. తండ్రి కొడుకును దగ్గరకు తీసుకుని చెప్పాడు – “గాలిపటానికి దారం ఉండేది దానిని ఎగిరిపోనీయకుండా ఆపడానికి కాదు నాన్నా… గాలి ఎ...

నేను ఉబెర్ డ్రైవర్‌ని. ఎక్కువగా రాత్రి షిఫ్ట్ చేస్తాను. గత వారం ఓ రాత్రి 11 గంటలకు ఒక వృద్ధుడిని ఎక్కించుకున్నాను. కారులో కూర్చోగానే ఆయన అన్నాడు: “ఈ రాత్రి నన్ను ఐదు చోట్లకు తీసుకెళ్లాలి. నేను నీకు ₹.5000/- ఇస్తాను. కానీ పనంతా పూర్తయ్యే వరకు ‘ఎందుకు’ అని అడగకూడదు.” అని ఐదు చిరునామాలు ఇచ్చాడు. *మొదటి నిలయం: పట్టణచివరిలో వున్న ఒక ఇల్లు. ఆయన కారులోనే కూర్చొని ఆ ఇంటిని పది నిమిషాలు నిశ్శబ్దంగా చూస్తూ ఉండిపోయాడు. కళ్లలో నీరు. మాట లేకుండా ఏడుస్తున్నాడు. “సరే. తదుపరి.” అన్నాడు. *రెండో నిలయం: ఒక ప్రాథమిక పాఠశాల. ఖాళీగా, చీకటిగా ఉంది. ఆయనలోపలికి వెళ్లి దగ్గరలో ఉన్న ఊయలపై కూర్చున్నాడు. ఇరవై నిమిషాలు అక్కడేవుండి తిరిగి వచ్చి అన్నాడు: “ఇక్కడ నేను 43 సంవత్సరాలు టీచర్ గా బోధించాను. నా జీవితంలో నాకు దొరికిన అత్యుత్తమ ఉద్యోగం ఇది.” *మూడో నిలయం: ఒక చిన్న రెస్టారెంట్. లోపలికి వెళ్లి కాఫీ ఆర్డర్ చేశాడు. కానీ తాగలేదు. ఒక మూల టేబుల్ దగ్గర ఒంటరిగా కూర్చుని చుట్టూ చూస్తూ పదిహేను నిమిషాలు గడిపాడు. తర్వాత తిరిగి వచ్చి అన్నాడు: “1967లో నా భార్యతో మొదటి డేట్ ఇక్కడే.” *నాలుగో నిలయం: శ్మశానం....

మంత్రి పదవి లభిస్తే కొండ మీది హనుమను దర్శించు కుంటానని మొక్కుకున్నాడు రాయుడు. రాయుడికి మంత్రి పదవి లభించింది. కొండమీది హనుమంతుడిని దర్శించుకొని కొండకింద వున్న తిక్కశంకరయ్య హోటల్ లో భోజనం చేద్దామని సిబ్బందితో సహా వెళ్ళాడు. అక్కడి హోటల్ని చూసి విస్తుపోయాడు.రెండు అంతస్తులతో వైభవోపేతంగా వుంది. చాలా కార్లు నిలిచి వున్నాయి.అక్కడ జనం కూడా చాలా మందే వున్నారు. 30 ఏళ్ళ క్రితం అక్కడ చిన్న పెంకుటింట్లో వుండేది ఆ హోటల్. ఆ హోటల్ని శంకరయ్య అనే ఒక విశ్రామ ఉపాధ్యాయుడు నడిపేవాడు. అరటి ఆకుల్లో భోజనం పెట్టేవాడు.రెండుకూరలు,రెండు పచ్చళ్ళు,పప్పు,పులుసు అన్నీ ఉండేవి. మంచి ఘుమ ఘుమ లాడే నెయ్యి కూడా వేసేవాడు. గడ్డ పెరుగు కూడా వేసేవాడు. హాయిగా తినండి.నిదానంగా తినండి తొందరేమీ లేదు అని అంటూ అన్ని బల్లల దగ్గరికీ బెత్తం పట్టుకొని తిరిగేవాడు. ఎంత కావాలో అంతే పెట్టించుకోండి ఆహారాన్ని వృధా చెయ్యకండి అని హెచ్చరిస్తూ తిరిగేవాడు. ఎవరైనా పారేస్తే చెయ్యి చాపమని బెత్తంతో కొట్టేవాడు. ఎంత పెద్దవాళ్ళయినా, చిన్నవాళ్ళయినా పారేస్తే దెబ్బలు తినాల్సిందే. బళ్ళో పిల్లలు తప్పు చేస్తే ఎలా కొట్టే వాడో ఇక్కడా అంతే. అక్కడ వేరే ...

యజ్ఞోపవీతం (జంధ్యాన్ని) మార్చుకోవటానికి అవసరమైన ప్రధాన వస్తువుల జాబితా ఇక్కడ ఉంది: ముఖ్యంగా అవసరమైనవి: యజ్ఞోపవీతం (Jandhyam/Sacred Thread) – కొత్తది పసుపు (Turmeric powder) కుంకుమ (Kumkum) సామిద్దులు (Samidhalu – Havan wood sticks) వక్కలు (Betel nuts) తమలపాకులు (Betel leaves) ఆచమనం చేయటానికి నీళ్ళు (Water in a small vessel) దీపం లేదా కర్పూరం (Oil lamp or camphor) గంధం, అగరబత్తి (Sandal powder, incense sticks) ఫలాలు లేదా డ్రైఫ్రూట్స్ (Fruits or dry fruits) బెల్లమ్, చక్కెర (Jaggery, sugar) పంచపాత్రలు/పాత్రలు-2 (Vessels/plates for pooja) ఈ వస్తువులు సంప్రదాయం ప్రకారం ప్రాంతాన్ని, కుటుంబ సంప్రదాయాన్ని బట్టి తేడా ఉంటుంది. కానీ కొత్త యజ్ఞోపవీతం (జంధ్యం), దర్భలు, చిన్న పూజా వస్తువులు, మరియు నమ్మకమైనది ముఖ్యంగా కావాల్సింది. దీపారాధన చేసిన పిమ్మట ప్రార్థన: శుక్లాంబరధరం విష్ణుం శశివర్ణం చతుర్భుజం | ప్రసన్న వదనం ధ్యాయేత్ సర్వ విఘ్నోపశాంతయే || . గురుర్ బ్రహ్మ గురుర్ విష్ణుః గురు దేవో మహేశ్వరః | గురుస్సాక్షాత్ పరబ్రహ్మ తస్మై: శ్రీ గురవే నమః || . అపవిత్ర: పవిత్రోవా...

ఒకసారి గురూజీ తన ప్రవచనం మధ్యలో 30 ఏళ్ల యువకుడిని లేవమని అడిగారు. గురూజీ అడిగారు – “నువ్వు ముంబైలోని జూహూ చౌపట్టి బీచ్‌లో నడుస్తూ ఉండగా, ఎదురుగా ఒక అందమైన అమ్మాయి వస్తే నువ్వు ఏమి చేస్తావు?” యువకుడు చెప్పాడు – “ఆమెను చూస్తాను, ఆమె వ్యక్తిత్వాన్ని గమనిస్తాను.” గురూజీ మళ్లీ అడిగారు – “ఆ అమ్మాయి ముందుకు వెళ్లిపోయిన తర్వాత నువ్వు వెనక్కి చూసేవాడివా?” యువకుడు నవ్వుతూ చెప్పాడు – “అవును, కానీ నా భార్య తోడులో లేనప్పుడు మాత్రమే.” (అందరూ నవ్వారు) గురూజీ మళ్లీ ప్రశ్నించారు – “ఆ అందమైన ముఖాన్ని నువ్వు ఎంతసేపు గుర్తు పెట్టుకుంటావు?” యువకుడు చెప్పాడు – “బహుశా 5-10 నిమిషాలు మాత్రమే, అంతవరకే... తరువాత ఇంకో అందమైన ముఖం కనపడే వరకు.” గురూజీ ఆ యువకుడితో ఇలా అన్నారు – “ఇప్పుడు ఊహించు… నువ్వు జైపూర్ నుండి ముంబై వెళ్తున్నావు. నేను నీకు ఒక పుస్తకాల సంచి ఇచ్చి, అది ముంబైలోని ఒక మహానుభావుని ఇంటికి అందించమని చెప్పాను. నువ్వు ఆ వ్యక్తి ఇంటికి వెళ్లి అందిస్తే, ఆయన ఒక బిలియనీర్ అని తెలుస్తుంది. ఆయన బంగ్లా గేటు వద్ద 10 కార్లు పార్క్ చేసి ఉంటాయి, 5 మంది గార్డులు ఉంటారు. నీ గురించి సమాచారం వెళ్లగా...